Τετάρτη 13 Μαρτίου 2013

Περί έρωτος... Γλυκανάλατου. Ατακτοποίητου. ΚΑΙ ωραιοποιημένου!


ΜΕΡΟΣ Α'



Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας.
Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας.

Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας.
Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας.

Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας.
Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας.
Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας.


Όσες φορές κι αν τη διαβάσεις αυτήν τη λέξη, όσες φορές κι αν την ακούσεις, όσες φορές κι αν την πιάσεις στο στόμα σου, θα'σαι πάντα μικρός, πολύ μικρός για να τη (δι)αισθανθείς, να τη συλλάβεις, να μη σου αφήνει απορίες.

Έχω μπροστά μου ένα λευκό χαρτί και μουτζουρώνω.
Μηχανικά ζωγράφισα κάτι χαζές, στραπατσαρισμένες καρδούλες.
Έγραψα και κάτι στιχάκια, με καθαρά, καλλιγραφικά γράμματα.
Για τί μιλάνε να δεις...;

Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας. Έρωτας.

Ο έρωτας είναι παντού. Εκφράζεται παντού.
Λες πως δε σου λείπει, μα σου λείπει.
Λες πως αγαπάς την ελευθερία σου, μα ο έρωτας δηλώνει ελευθερία.
Ελευθερία να δίνεσαι. Να αφήνεσαι.
Ελευθερία να εκθέτεις τον εαυτό σου, τα συναισθήματά σου, την ψυχή σου.
Κι αυτό το γλυκό σφίξιμο στο στομάχι -οι πολυαγαπημένες μου πεταλούδες-, είναι εκεί να σου θυμίζει την πανανθρώπινή σου αυτή πλευρά, που γυμνή κι αυτή, παραδομένη, σε καθιστά τρωτό.
Μα δε σε νοιάζει.


ΜΕΡΟΣ Β'


Αμπελοφιλοσοφίες.

"Ο έρωτας έρχεται και φεύγει. Η αγάπη μένει."
Πόσες φορές την έχουμε ακούσει όλοι μας αυτή την φράση; Πολλές. Εγώ προσωπικά έχω κουραστεί να την ακούω. Κι έχω κουραστεί και να τη λέω. Κόσμος ερωτεύεται. Κόσμος χωρίζει. Χωρίζει όμως τελικά γιατί σταματά να είναι ερωτευμένος ή γιατί σταματά να αγαπά;
Ο Νίτσε κάποτε εξέφρασε μια άποψη για τους γάμους. Έλεγε πως δεν είναι η έλλειψη αγάπης που τους κάνει δυστυχισμένους, αλλά η έλλειψη φιλίας. Κι είναι το πιο σωστό πράγμα που έχω διαβάσει.
Το να'ναι κάποιος φίλος δεν προϋποθέτει έρωτα. Προϋποθέτει όμως αγάπη.
Ανιδιοτελή αγάπη. Απέραντη αγάπη. Αγάπη σαν της μάνας, να σε κάνει να ασφυκτιάς και ταυτόχρονα να είναι η αρχή σου και το τέλος. Αγάπη να την ψάχνεις, να την ονειρεύεσαι, να την εξιστορείς. Αγάπη, αγάπη, αγάπη. Πόσο πιο εξοικειωμένοι είμαστε όλοι με αυτή τη λέξη, ε;
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Μοιράσου τη ζωή σου με κάποιον που αγαπάς και που σ'αγαπάει, κάποιον που μπορεί να είναι φίλος σου πάνω απ'όλα. Κάποιον που σε κάνει να γελάς με τον πιο σαχλό, απρόσμενο τρόπο. Κι όταν λέω να γελάς, δεν εννοώ με την ψυχή σου. Εννοώ τον αυθόρμητο αυτό σχηματισμό ίχνους χαμόγελου στο πρόσωπό σου, που πρέπει να περάσουν δύο-τρία δευτερόλεπτα για να τον συνειδητοποιήσεις.

"Υπάρχει φιλία μεταξύ ανδρών και γυναικών;"
Ναι. Ναι. Χίλια δύο ναι. Το λάθος των ανθρώπων είναι ότι συγχέουν τη φιλία με τη σαρκική επιθυμία.  Ο φίλος είναι στήριγμα, συνοδοιπόρος. Κάποια στιγμή στη ζωή του μπορεί να κάνει κι άλλες σκέψεις, πονηρές. Τι πειράζει; Παύει να είναι όλα εκείνα τα σημαντικά που τον έφεραν και τον κράτησαν στη ζωή σου; Όχι. Παύει να είναι αυτός που θα τρέξεις σε κάθε δυσκολία; Όχι. Χάνεται η αγάπη; Εξασθενεί; Όχι. Μπερδεύεσαι, δεκτό. Μα τι πειράζει;
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Μην αφήνεις πλευρές κι ανάγκες του εαυτού σου -με τις οποίες μάλλον δεν είσαι εξοικειωμένος-, να καθορίζουν το τι τελικά σε κάνει ευτυχισμένο. Μη χάνεις ανθρώπους από "λάθος" στιγμές. Δώσε ευκαιρίες και κατάλαβε πως αυτά που ξέρεις και γνωρίζεις δεν είναι τα μόνα, υπάρχουν κι άλλα. Να'σαι ανοιχτός στο διαφορετικό. Μπορεί και θα σε συνεπάρει.

ΜΕΡΟΣ Γ'

Όταν θα'ρθει η μέρα να σ'αγαπήσω, θέλω να γίνει απλά.
Κι αβίαστα.
Και να'ναι αυτό.
Χαμηλωμένα βλέμματα; Ναι, ίσως να έχουμε.
Μα θα συναντηθούν.
Και θα'ναι αυτό.

Θα είναι αμήχανα, ναι.
Μα θα'ναι γλυκιά η αμηχανία.
Ίσως να τρέμω λίγο, ναι.
Μα θα'ναι αυτό, πώς να μην τρέμω;
Και δε θα βρίσκω τι να πω.
Και δε θα θέλω να φύγω.
Και δε θα θέλω να φύγεις.
Και θα πεθαίνω να πεις κάτι, οτιδήποτε.
Θα θέλω να σε δω να με κοιτάς και να χαμογελάς.
Και να μην το καταλαβαίνεις.
Γιατί θα'ναι αυτό!
Ένταση, ναι. Μάτια να γυαλίζουν.
Κι εγώ, χαμένη.
Σιωπή; Όχι. Μη. Να πεις κάτι. Οτιδήποτε.
Αγγίγματα; Ναι. Ναι. Ναι. Κι αγγίγματα.
Σύντομα. Κι αθώα.
Κι ίσως όχι τόσο αθώα.
Και να ακούω τους παλμούς μου τόσο, μα τόσο δυνατά.
Κι ας το ξέρεις ότι είναι αυτό και για'μένα, και να σ'αρέσει.

Και θα θέλω να μ'αγαπάς.
Ακούραστα.
Και θα θες να σ'αγαπώ.
Και να μην περιμένω τίποτα από'σένα.